vrijdag 16 januari 2015

Onze eerste werkweek

Maandag 12 januari was het eindelijk zo ver! Voorbij met vakantie vieren en hóp, aan het werk! Voor Stefan was het al vroeg dag, want hij begon zijn eerste week met een tripje en werd om 7uur al thuis opgehaald.
Maandag t/m donderdag verbleef hij op de testlocatie van Bonnier, in Arvika. Zoals je NIET ziet op de kaart hiernaast is dat een goede 2 uur rijden... Google-maps onderschat de reistijd in Zweden namelijk nogal.. ..en als er dan ook nog eens sneeuw ligt, wijk het helemaal flink af. Daarbij komt ook nog eens de noodstop die onderweg gemaakt moest worden, omdat er vrolijk en blij een hert voor de auto sprong. Gelukkig zat er een Zweed achter het stuur; niet alleen omdat die een prima reactievermogen heeft en op tijd tot stilstand kwam.. maar ook omdat Stefan zelf minimaal 3,5 uur over dezelfde rit had gedaan. ;-))

Aangekomen in Arvika heeft Stefan overdag héél hard gewerkt (op zijn Zweeds, welliswaar) en 's avonds ontspannen in het stadshotel. Niet iedere dag, want woensdag werd hij door een collega uit Arvika meegenomen op een heel ander soort excursie. Na het eten ging hij in donker op wolvensafari! De betreffende collega en zijn familie zijn namelijk in het bezit van een stukje land (slechts zo'n 40.000 hectare), alwaar zij dergelijke safari's organiseren voor toeristen. Helaas heeft Stefan, ondanks de geavanceerde apparatuur en het feit dat ze recent veel gezien waren in hetzelfde stukje bos.. géén wolven gespot.. Wel zag hij veel sporen, kreeg hij veel uitleg en heeft hij kunnen genieten van een kampvuur met grilworstjes. :)

Stefan werkweek eindigde op donderdag... Per ongeluk kwam hij erachter dat hij vandaag vrij zou zijn. Hij informeerde naar de tijd waarop hij verwacht zou worden op kantoor deze vrijdag.. ..en kreeg toen (pas) te horen: 'als je 4 dagen op hotel bent geweest, heb je natuurlijk de vrijdag vrij'.. CHILL! (Want zo kon hij mooi veel klusjes doen in huis :P)

Wendy's werkweek begon gelukkig niet zo vroeg als die van Stefan.. en gaat voor jullie een stuk interessanter zijn.. niet omdat ze zoveel meer te vertellen heeft, maar vooral omdat zij wél foto's maakt. :)) Filmpjes tellen namelijk niet. Die maakte Stefan wel maar kunnen niet op onze blog.

Zoals te zien op de fotos hiernaast, is het in Zweden gebruikelijk dat al het zorgpersoneel in dienstkleding loopt. Wit of blauw; je mag zelf kiezen. In het ziekenhuis is er vaak wel een onderscheid, dan is wit voor dokters, wit met blauwe broek voor verplegend personeel, helemaal blauw voor ander ondersteunend personeel, etc. Maargoed. Wendy ging voor blauw.. :) Met name omdat het wit al op was. :')
Zoals je kunt zien, waren m'n oer-Hollandse Zweedse klompen ook van de partij.











Wendy's hele werkweek stond in het teken van bureaucratie, eigenlijk. We hebben namelijk 2 weken geleden ons Personnummer aangevraagd, maar wachten nog op de toewijzing. En nu blijkt dat zonder personnummer geen inloggegevens kunnen worden geregeld. Dus, Wendy kan nog in geen enkel systeem. Inloggegevens lenen gaat ook niet, want 2x ingelogd zijn, lukt niet. Zodoende kon ze de hele week alleen maar meekijken met iedereen. De artsen, de verpleegkundigen, het lab, de gespecialiseerd verpleegkundigen (astma, hart en diabetes).. ..en niet te vergeten de fysiotherapeuten. Dat laatste was vooral boeiend, want hun werk is nog wel het meest afwijkend van het Nederlandse. De fysiotherapeuten hier behandelen bijzonder weinig en doen meer aan advisering, training en niet te vergeten "therapieën" zoals acupunctuur en mindfullness. De meningen daarover zijn natuurlijk nogal verdeeld en de bewijslast vanuit onderzoek nogal beperkt. Maar wat maakt het uit? Zolang het de patiënten helpt (..en ze niet op mijn spreekuur verschijnen. ;))

Gelukkig zijn er nog een paar dingen waarvoor geen computersysteem nodig is.. ...zoals mensen doodverklaren op locatie; want daarbij vul je nog ouderwets alles in op papier. Op woensdagmiddag kwam er een telefoontje van de politie, met de vraag of er iemand kon komen helpen met een 'osäker dödsfall' - een onbekende doodsoorzaak. Omdat iedereen druk was en Wendy nog steeds niet kon inloggen, ging zij het wel regelen. Samen met een verpleegkundige nam ze de bedrijfsauto (met alcoholslot, want je weet maar nooit..??) naar en klein dorpje op het platteland. Daar aangekomen werden we opgewacht door de politie. Bij aankomst stapten de twee minstens 1,9m lange agentes uit en leidde ons het huisje in. Het huisje was een waanzinnig klein, oud en schattig opahuisje. De keuken was waarschijnlijk zo'n 6m² groot en had een ouderwetse houtgestookte kachel/oven/fornuis. Verder was er een mini-woonkamer en mini-slaapkamer. Een badkamer niet eens te vinden. Overal waren oude-opa-spulletjes, maar alles netjes op orde en op zijn plaats.
In bed troffen we de oude meneer, overleden in zijn slaap en in de keuken een (hiernaast/boven afgebeelde) kalender. Dit alles gebeurde op 14 janauri en zoals te zien overleed de meneer vermoedelijk op de 7e 's avonds (details kunnen nu door eenieder zelf ingevuld worden, want deze werden gezien het jonge lezerspubliek niet door mij beschreven).

Donderdag was een super leuke dag, omdat Wendy de hele dag baby's mocht onderzoeken op de kinder-huisartsenpraktijk. Eigenlijk het equivalent van het Nederlandse consultatiebureau. :)

Verder hebben we nog een paar andere foto's uit de praktijk voor jullie.. allen typisch Zweeds te noemen:
Het afval-systeem. Alles heeft een plekje.. en de
bak met 'overig' afval net als de oud-papier bak
staan nog niet eens op de foto.
Koffie. Lekkere koffie, met versgemalen bonen!
Erg Zweeds, enerzijds omdat Zweden überhaupt
veel koffie drinken, anderzijds omdat we zowaar
gewoon tijd hebben voor koffie in de praktijk.



Adviezen die op de kinder-kamer hangen: "lang slapen geeft heerlijke
dromen", "groente en fruit geven kleur" en "water drinken en bewegen
zijn goed voor het lichaam".

En precies tegen al deze super goede adviezen in, sloten wij vandaag om 15.00uur onze werkdag af met een zeer ongezond chocolade-notentaartje met slagroom. Om de schade te beperken hebben we hem wel gedeeld. :)











2 opmerkingen:

Marcel zei

Leuk om jullie zo te kunnen volgen.
We zijn blij dat jullie het zo fijn hebben daar.
Kan niet wachten om alles met eigen ogen te bekijken, maar dan wachten we wel op beter weer.
Een keer een lang weekend in een koud Zweden vinden we wel genoeg.
Groetjes uit Babberich

Tessa Severijns zei

Klinkt goed wendy en stefan! Geniet ervan!